Hello : Blog  ///  Previous   Next
 
The Australian Connection – Nji vështrim i fushatës së Astritit nga korneri, 2 javë më vonë
By Fisnik Ismaili in Kosova on 02/11/2009 with comments
Tags: Advertising, Albanian, Culture, Economy, Politics, Public, Social
 
Shënim: Ky artikull është botue fillimisht në Facebook, në nëntor 2009, në mes të fushatës së zgjedhjeve lokale, me fokus në zgjedhjet për Prishtinën, si vazhdim i artikullit Apples and Bananas – Nji vështrim i fushatës së Astritit nga korneri.

Fisnik Ismaili | 2 nëntor 2009
 
Nuk ka ma keq se kur nji produkt që reklamohet e nënçmon konsumatorin. Kjo ndodh shpesh në Kosovë, prandaj reklamat dështojnë. Si rezultat, prodhuesi, i indinjuem që nuk po ia shet reklama produktin, reklamon edhe më pak. Si rezultat, shitja e produktit të tij ose ulet, ose mbetet aty ku është, por shumë rrallë rritet, vetëm nëse produkti është tepër i mirë edhe fjala e gojës e kryen punën e reklamës.

Në mungesë të hulumtimeve që e tregojnë sjelljen e konsumatorit: çka han, çka pin, ku del, cilin TV kanal e preferon, çfarë preferencash politike ka, cili sport i pëlqen, etj etj, edhe prodhuesi, edhe agjencia reklamuese (apo djali i kojshisë) e kanë vështirë me e përcaktue se në çfarë mediumi, kur edhe qysh me e reklamue produktin (TV, radio, internet...?), në çfarë mënyre (hajgare, serioz,të dhimbshëm, të gjallë, pozitiv, negativ...?) edhe më e rëndësishmja, kujt kanë me ia reklamue produktin (fëmijës, amvises, tinejxherit, biznesmenit...?).

Për këtë arsye, prodhuesit edhe agjencitë e reklamimit, në vend se me e bë nji hulumtim të vogël, por të mirëfilltë, për me i identifikue edhe përcaktue elementet ma naltë, shpesh vendosin me e ba nji reklamë që i kap të gjitha moshat, gjinitë, fetë e përcaktimet politike e madje edhe gjuhët, që më së shpeshi rezulton me reklamë të dështueme.

Është nji ligji i pashkruem në fushën e reklamimit që thotë se sa ma e gjanë audienca, aq ma të vogla janë shansat me pasë efektin e kërkuem.

Konsumatori nuk asht budallë. Prodhuesit edhe agjencitë e reklamimit shpesh mendojnë se kosovarët janë të paedukuem e të pashkollë, nuk i marrin vesh reklamat e sofistikueme edhe “duhet me ua vizatu”, por harrojnë se konsumatori 20 vjetët e fundit ka pasë saç të satelitit, sot ka TV kabllovik, të gjitha këto me kanale të huaja me turli reklame, të cilat jo vetëm se i kupton, por i kap edhe kur janë në gjermanishte, pa e dijtë asnji fjalë.

Shihe reklamën e imazhit të Kosovës që doli para do ditëve se çfarë jehone pati. Realizimi i bukur, plot ngjyra, gjallëni, fytyra të bukura – me të shti me u ndi shumë mirë. Shikuesi shqiptar u fascinue me të (edhepse kjo nuk ish dashtë me u dedikue për shikuesin shqiptar, por për këtë gjë, në nji shkrim tjetër).

KFOR-i, në anën tjetër, na merr për budallë: Xhirime të cilësisë së dobët, aktrim katastrofal, porosi e sllogane të marruna prej ndoj titulli të librit të leximit të klasës së tretë, imazhe ku delja, njeriu, breshka edhe mickoja jetojnë në harmoni dhe tolerancë – të gjitha porosi që na trajtojnë sikur me i pasë 6 vjet.

Llojet e ndryshme të produkteve kërkojnë qasje të ndryshme ndaj konsumatorit. Pashteta hahet çdo ditë, kallodonti blehet çdo dy javë, këpucët çdo 3-4 muaj ose kerret çdo 4-5 vjet. Secili prej këtyre produkteve ban fushata duke u bazue në tregun, hulumtimin edhe kërkesën e konsumatorit.

Fushatat zgjedhore nuk ndryshojnë shumë nga ky koncept. Secili prodhues (parti politike) e reklamon produktin e vet (kandidatin) duke u mundue me ia shitë konsumatorit (votuesit) që ai me e ble sa ma shumë (vota). Dallimi i vetëm që secili prodhues i ka 4 javë me e arritë me e shitë produktin, të cilin konsumatori ka me e “përdorë/hangër” 4 vjetët e ardhshme.

E, konsumatori është baba yt, nana, motra, vëllau e kojshia. Është grueja, djali i tezës edhe kusherini i largtë në maje mali. Është gjithçka e gjithkush, pos budallë.

Hulumtimi i tregut
Duke qenë se kandidaturat e Astritit, Besnikut e Vegimit janë vendosë në momentin e fundit, që në vete është gabim shumë i madh, koha për pregatitje të fushatës ka qenë tepër e shkurtë për secilin prej tyre. Për këtë arsye, hulumtimi i mirëfilltë ishte i pamundun, duke i detyrue ata me u bazue në pak tregues të gjendjes aktuale në Prishtinë. Po i përmendi dy ma kryesorë:

GAP
Duke u bazue në hulumtimin e GAP-it për Prishtinën, top 7 ankesat e qytetarit rradhiten kështu :
1. Komunikacioni
2. Mungesa e ujit
3. Mungesa e një spitali regjional
4. Mirëmbajtja e banesave kolektive (liftat, hymjet)
5. Mungesa e parkingjeve (trotuarët)
6. Pamja e shëmtuar e qytetit (fasadat, mbindërtimet, ndërtimet pa leje) edhe
7. Gjelbrimi
(e ku është bërrlogu?) | Vegëza e raportit

Poashtu, GAP e ka përpilue një listë të premtimeve/realizimeve të kryetarit aktual të Prishtinës prej të cilave del se:
9 i realizoi
13 i realizoi pjesërisht ose janë nisë
43 nuk i realizoi aspak

Që në përqindje, unë e llogarita se del që:
66% të premtimeve janë të parealizueme
34% të premtimeve janë të realizueme krejt/pjesërisht/të nisuna

Kjo, natyrisht, mundet mos me qenë pasqyrë krejt reale, duke e marrë parasysh se ka premtime të madhësive të ndryshme edhe çojnë peshë të ndryshme, por edhe ka faktorë tjerë që janë mbi kompetenca të Komunës, e që munden me i ndalue apo zhagitë ndonjanin prej premtimeve.

Për shembull, disa prej premtimeve, si Ligji për Kryeqytetin, pronësia e Pallatit të Rinisë, ujësjellësi, e të tjera, janë të kontestueshme për shkak të faktorëve jashtë kompetencave të komunës, por që ky hulumtim i konsideron ato si te parealizueme, derisa komuna thotë se i ka nisë si procese.

Disa të tjera, si rradhët e gjata për dokumente, hulumtimi i konsideron të parealizueme, derisa une dëgjoj për plot raste që thojnë se kurrë nuk ka qenë ma lehtë me nxjerrë dokumente se sot, prapë e kontestojnë këtë hulumtim.

Prandaj, për hir të arsyeve ma naltë edhe të lehtësisë së leximit të matutjeshëm, po supozojmë se kryetari aktual i komunës i ka realizue krejt/pjesërisht/i ka nisë 35-40% të 65 premtimeve të dhëna.

OSCE/KQZ
Asht shumë interesante të shihet se për kë ka votue Prishtina në nivel kombëtar edhe lokal në 2007, për me dalë me konkluzione interesante. OSBE/KQZ i jep numrat e votuesve të zgjedhjeve të kalueme kështu:

Zgjedhjet lokale në Prishtinë

Raundi i parë – 63.666 votues
Isa Mustafa - 36.05% (22.954)
Fatmir Limaj - 24.81% (15.798)
Kandidatët tjerë - 39.14% (24.914)
Vegëza e raportit
Balotazhi – 51.862 votues
Isa Mustafa – 58.23% (30.198)
Fatmir Limaj – 41.77% (21.664)

Vegëza e raportit


Zgjedhjet e përgjithshme, votat në Prishtinë
Totali i votuesve – 61.874
AKR – 25.7% (15.916)
LDK – 23.9% (14.788)
PDK – 23.09% (14.289)
ORA – 9.2% (5.727)
AAK – 5.7% (3.555)
LDD/PSHDK – 5.7% (3.525)
Vegëza e raportit

Këta numra tregojnë konkluzione shumë interesante, që janë indikatorë të mirë për strategjinë e nji fushate. Për shembull:

  • Në Prishtinë voton vetëm një stadium futbolli plot njerëz (mesatarisht afro 60.000 njerëz)

  • Votat e Prishtinës dallojnë shumë nga votat e Kosovës në nivel kombëtar (përndryshe AKR kishte me qenë në qeveri)

  • Kandidati i preferuem për kryetar të Prishtinës nuk varet nga partia që e përfaqëson (shih dallimet LDK e AKR në nivel lokal dhe kombëtar)

  • Pak ma shumë votues dalin në zgjedhje lokale sesa të përgjithshme (afro 1800 veta)

  • Në rast balotazhi, gati gjysma e votuesve të kandidatëve të tjerë nuk dalin hiç me votue prapë, (në balotazhin e kaluem ishin 24.914 votues të tjerë, 11.804 prej tyre kanë ndejtë në shtëpi, e ata 13.110 që kanë dalë për herë të dytë, 55% ia kanë dhanë votën Isës, 45% ia kanë dhanë Fatmirit)

  • Shumë pak vota munden me luejtë shumë rol të madh.



The Australian Connection
Po supozojmë se, në bazë të këtyne hulumtimeve ma bazike, Astriti e ka përpilue nji strategji për me ia marrë zemrën votuesit. Një strategji shumë të guximshme, por njikohësisht, aso që nëse nuk realizohet qysh duhet, e bjen atë që kish me u quejtë lidhja e vetme që e ka Astriti me Australinë - bumerangun.

Fushëbeteja
Strategjia: Duke i injorue krejtësisht Vegimin edhe Besnikun, Astriti i shpall luftë kundërkandidatit, të cilin e konsideron si ma të rrezikshmin. Këtë vendos me e realizue me nji betejë direkte, të hapun në çdo front të mundshëm, me nji armë të re edhe të paparë në Kosovë, që quhet anti-reklamë. Ky lloj beteje kërkon gatishmëri konstante, konsumon shumë pare, shumë energji edhe duhet gjithmonë, gjithmonë me qenë i gatshëm për kundësulmet eventuale të kundërshtarit. Sikur në luftë të vërtetë, kjo lloj beteje e ka rrezikun e madh, por edhe shpërblimin e madh – po u zhvillue mirë, e shkatërron kundërshtarin, por, po u shpërnda në shumë fronte pa armatim e pregatitje të duhur, shpartallohet vetë.

Bumerangu: Luftërat shumë të sofistikueme e të bukura me anti-reklama në mes të markave gjigante botërore edhe na në Kosovë nganjëherë i shohim: Coke vs Pepsi, Burger King vs McDonald’s, Audi vs BMW, zakonisht të realizueme me reklama që të shtijnë me mendue se njani produkt është me të vërtetë ma i mirë se tjetri. Por siç po shihet, këto luftëra bëhen vetëm në mes të dy markave tashma të forta e të zhvillueme në treg. Nuk kam pa ndonjëherë që ka pasë guxim nji produkt krejtësisht i ri në treg me i ba anti-reklamë produktit që veç e ka tregun në dorë. Ndoshta edhe ka, por duhet me qenë tepër i pregatitun.

Astriti e nis luftën duke mendue se kjo betejë ka me u zhvillue në nivel të dy partive gjigante (brand vs brand), që të dyja tashma të forta e të njohuna mirë në treg. Por, Astriti harron me e venerue se në zgjedhjet e fundit të përgjithshme, Prishtina të dy partive ua ka dhanë nga 23% të votave, por në nivel lokal Isa edhe Fatmiri kanë pasë 11% diferencë në raund të parë edhe 16.5% në balotazh, të dyja në favor të Isës, krejt kjo duke e pasë parasysh se Fatmiri ka qenë produkt i popullarizuem në treg, si personi i dytë ma i votuem në Kosovë.

Prishtina definitivisht ia jep votën kandidatit që ia mbush synin, e jo partisë të cilës ai i përket.

Në këtë pozicion, Astriti automatikisht e ka vendosë veten në pozitë inferiore pa e dijtë as vetë, sepse tregu (elektorati) hala nuk po e njeh edhe ky hala nuk i tregoi se kush është e çka mundet me ba. Për ma tepër, duke u koncentrue vetëm në Isën edhe duke i injorue Vegimin e Besnikun, ia ka rritë rëndësinë Isës edhe ma shumë.

Për ma tepër, gabimi ma i madh i fillimit të nji lufte të tillë është se për çdo zënkë në mes të Astritit edhe Isës, ata kanë me i fajësue partitë përkatëse të njani-tjetrit, të cilat bashkë e qeverisin vendin, por, duke qenë se partia e Astritit e konsideron veten ma të madhe në këtë koalicion, i mbetet edhe faji ma i madh.

Prej kësaj situate ma së shumti po mundohet me përfitue Besniku, i cili sa herë e hap gojën, ua pëkujton këtyne dyve se i kanë partitë në koalicion edhe shih çka po i bajnë njani-tjetrit.

Imazhi edhe porositë
Strategjia: Astriti vendos me u futë në treg si produkt i freskët, i ri, pak rrebel por që e barazon Isën me intelekt edhe me grada akademike, i armatosun me disa sllogane edhe gatishmëri me e prodhue nga nji TV reklamë për çdo sulm në kundërkandidatin.

Boomerangu : Duke u marrë ekskluzivisht me Isën, Astriti e ka arritë një qëllim shumë të madh edhe të rëndësishëm: është ba “talk of the town” (i përfoluni i qytetit). Por, me çdo “yll” vijnë edhe thashethemet, i shikohet çdo lëvizje, i përflitet çdo detaj i fushatës, i shikohet çdo poster e çdo reklamë, të gjitha këto që ndikojnë në votuesin. Por, nuk është me rëndësi se çka po flitet, përderisa po flitet, ose në terma reklamuese -“Any publicity is good publicity.”

Ky është rast tejet i mirë për me përfitue, duke i plasue porositë e duhuna në momente të duhuna. Por, Astriti pjesën ma të madhe të mediumeve vazhdon duke ia kushtue Isës, duke e krijue nji proporcion gati gati 5:2, ku 5 herë përmendet Isa, ndërsa 2 herë përmendet Astriti në reklama të Astritit! Bile, gabimin ma të madh në këtë fushatë e ka ba Isa, që kërkoi me ia heqë billbordet. Thënia “Any publicity is good publicity.” vlen edhe për te, duke e marrë parasysh se Astriti po i bën reklamë pa pare.

Për ma tepër, imazhin e Astritit po e dëmtojnë vetë paraqitjet nëpër TV reklama edhe media tjera. Prej ngutie për me i plasue nëpër mediume, çdo produkt i tij po duket i realizuem dobët, me aktorë të dobët, me një zë që nuk nuk i jep emocion reklamës edhe po paraqitet në kohë të gabueshme. Për shembull:

Në javën kur Astriti e akuzoi Isën që nuk po del në debate, TV reklama me akuzën se Isa mungon (e cila e përmend emrin e Isës 5 herë, e të Astriti 1 ose 2 herë), vazhdoi të transmetohet edhe disa ditë para, edhe në ditën kur u transmetua debati në “Jeta në Kosovë”, e edhe dy ditë tjera pas debatit! Votuesi nuk han bari: “Qysh ti po më thue se Isa nuk po del në debate, kur Jeta po thotë që sonte është debati?”

Mos të flas për aktrimin tejet të dobët të “qytetarëve” që “ia drejtojnë gishtin” Isës duke u indinjue se ai po i fajëson që ata po e hedhin bërllogun. Athua, more, a i kujtohet në atë moment votuesit para televizorit ai plaku të cilin e ka gjuejtë nji nanë me pelenë plot mut prej katit të shtatë në Dardani (ky është rast shumë i vërtetë), apo ndonji situatë e ngjashme, që secili votues në Prishtinë e ka përjetue nga së paku një kojshi, më shumë se një herë? Gjë që të ban me mendue se, kadal, votuesi nuk han bari edhe e din që nji pjesë të fajit për bërllog e ka vetë qytetari. Athua kjo edhe është arsyeja pse bërrllogu nuk është hiç në top 7 listën e GAP-it si problem?

Nuk po futem në detaje ku Astriti e akuzon Isën për përdorim të fëmijëve në fushatë, a vetë përdor fëmijë 3-4 muajsh nëpër TV reklama, apo plot bumerangje tjera më të vogla.

Nuk po futem në detaje as për billbordet e paraqitjet tjera vizuale, që kanë detaje të realizuara jo mirë, por që ndikojnë në votuesin. Ma i bukuri billbord është ai në sheshin Bill Clinton përballë shtatores, ku Billi e Astriti ia bajnë njëri-tjetrit me dorë.

Premtimet
Strategjia : Astriti e ka llogaritë se 35-40% të 65 premtimeve të realizueme/pjesërisht/të nisuna të Isës mjaftojnë me e degradue ate si të pasuksesshëm edhe me e fajësue që “Prishtina nuk funksionon”. Njikohësisht, për me e bindë votuesin se Isa nuk din me mbajtë fjalën, ky vendos premtime mos me dhanë, me qëndrimin “Nëse unë premtoj, e realizoj. (Edhe topi s’e luen!)”

Bumerangu: Çdo produkt në botë kur reklamohet e ka një gjë që quhet “Brand Promise” (Permtimi i markës). A është “çokollada ma e shijshme në botë” apo “shamponi që ti kaçurrel flokët”, nuk ka rëndësi! Konsumatori e din që ndoshta nuk është e vërtetë, por prapseprapë don me e ndëgjue nji premtim, sepse i jep shpresë edhe e tërheq kah produkti.

Edhepse Isa nuk mundet me u krenue me përqindjen e premtimeve të arritura, prapë i ka disa gjana që i ka ba për me i tregue, ka edhe aso që i ka bë e që nuk i ka premtue, e për tjerat në plot raste po e fajëson ndonjë institucion përkatës jashtë kompetencave të komunës. Me të drejtë, apo jo, duhemi me i dijtë thellë punët, por votuesi nuk i din edhe duhet vetë me vendosë a me i besue, apo jo.

Astriti, në anën tjetër, qysh në start të çdo debati thotë se nuk ka me dhanë premtime, në vend se me e shfrytëzue këtë situatë për me u tregue se mundet me qenë ma i vyeshëm sesa Isa. Bile, mundohet edhe ato pak punë të Isës me ia quejtë dështime, duke e lanë votuesin me mendue “Prit pak, se ky bile ka ba diçka, e ti as nuk po më thue çka ke me ba, as nuk po më bind se mundesh me e ba!”

Për ma tepër, 2-3 fjali pasi që deklarohet se nuk ka me dhanë premtime, Astriti thotë se në mandat të tij ka me u ndërtue nji unazë, apo nji shtëpi e pleqëve, apo diçka e ngjashme. “Prit pak, a je tuj premtue, apo veç po e thue?”

Nëse Pejës iu kanë premtue 300 milionë euro, atëherë është logjike që Prishtina me e pritë nji shumë të përafërt të dyfishit të Pejës. Qysh ka me e zbërthye votuesi situatën kur Astriti e premton një shumë të tillë, amo nuk na tregon se çka ka me ba me to? Apo ndoshta kur vje koha deri aty, ka me ndryshue qëndrimi i Astritit edhe premtimet kanë me e tejkalue 65-shin e Isës para dy vjetëve?

Prej tanë kësaj, kjo fushatë ta le përshtypjen se nuk është lodhë shumë me u marrë me hulumtimet ma thjeshta, ose është bazue në hulumtime vetanake, për të cilat nuk po dijshim na.

Anti-reklama si koncept
Anti-reklamat e suksesshme shquhen për “kunxha” të sofistikuem. Në momentin që ata “kunxha” nisin me u perceptue si ofendime, atëherë konsumatori ka shumë gjasa që reagon negativisht në to.

Poashtu, jo vetëm aniti-reklamat, por edhe reklamat normale, preferohen mos me dhanë porosi negative. Konsumatorin ma lehtë e bind duke e marrë me të mirë, sesa duke i thanë “Mos kështu!” apo “Mos ashtu!”, sepse ngjallet efekti i “mollës së ndalueme”, që e tërhjek konsumatorin edhe ma shumë drejt asaj që po i ndalohet.

Për me e demonstrue “kunxhin” e sofistikuem, që e përul kundrshtarin edhe njikohësisht e ngrit veten, po i përmendi dy mënyra se qysh unë, po të isha Astriti, i kisha gjuejtë “kunxha” Isës. Këto janë veçse ide të momentit edhe nuk janë të përpunueme mirë, por e tregojnë thelbin. Të drejtat për idetë i mbaj unë edhe nëse më përdoren nga ndonjëri nga kandidatët, do ta padis!

Bërrllogu (një ide ndryshe)
Në vend se me dalë në rrugë me mangë të përvjeluna edhe kaci në dorë, duke i kërkue vendet e ndryshme ku ka bërrllog për me e mbledhë, edhe duke shpresue se perceptohem si njeri në shërbim të qytetarit, unë e kisha këqyrë me e gjetë nji teknikë më me finesë, e cila kishte me më vendosë në pozitë superiore ndaj kundërshtarit edhe njikohësisht e kisha fitue simpatinë e votuesit. Sepse kohët e “akcionit të pionierëve për ta mbajtur ambientin e pastër” kanë kalue diku pak pas vdekjes së Titos.

Prandaj, shumë më efektive kishte me qenë nëse Astriti i kish marrë nja 10.000 shporta të vogla të kartonit (që kushtojnë shumë lirë), 1 -1.2 metra të lartë, 200-300 nga të cilat ishin vendosë çdo ditë në rrugët ma të frekuentueme të Prishtinës, posaçërisht në vendet ku mungojnë shportat e bërrlogut. Secila shportë kishte me thanë diçka të tipit “Nëse unë, Astriti, mundem me ju ndihmue me e mbajtë qytetin pastër kaq lehtë për dy javë, imagjinoni se çka jam në gjendje me ba për 4 vjet!”. Çdo mbrëmje, për dy javë, kamioni i vogël kish me i marrë shportat e mbushuna edhe kish me i vendosë të rejat.

Uji (një ide ndryshe)
Në vend se me e bombardue elektoratin me plane e projekte se qysh ka me u zgjedhë problemi i ujit, që nuk ndryshojnë shumë nga planet e kandidatëve të tjerë, unë e kisha ba nji gja shumë të thjeshtë, jo shumë të shtrenjtë, por efektive edhe që kishte me e zgjue shumë kurreshtjen e qytetarit, duke e bë me u përfolë për të nëpër krejt qytetin.

Për me u quejtë fushata e Astritit moderne edhe e veçantë, ish dashtë me e bë nji gjë që nuk është bë në asnji fushatë elektorale në Kosovë ma herët. Me i marrë nja 20.000 shishe ujë 0.5l edhe, nëpërmjet disa të rinjëve të veshun me bluza e kapela të Astritit, me ua shpërnda nëpër qytet kalimtarëve nëpër pikat ma të frekmentueme. Secila shishe me e pasë etiketën me një porosi të Astritit, të tipit “Astriti nuk ju lë pa ujë!”. Uji simbolizon pastërtinë, kthjelltësinë edhe, më e rëndësishmja, esencën e jetës.

Këta janë dy “kunxha” që e kishin goditë Isën, pa ia përmendë emrin, pa thanë se është i paaftë (por duke aludue në atë gjë) edhe njikohësisht e kishte zgjue edhe kurreshtjen edhe simpatinë e kalimtarit për Astritin.

Prishtina është e vogël, nuk ka shumë rrugë kryesore edhe ma shumë kanë efekt gjërat e vogla por që e prekin direkt qytetarin, sesa mediumet sikur TV, ku reklama të humbet në mesin e dhjetëra reklamave tjera të ngjashme, paralel me kandidatë të qyteteve të tjera kosovare.

Koincidencat (e rastit)
Koincidencat shpesh na habisin, por kur bahen edhe të rastit, në mes të fushatave zgjedhore, dikush-dikush nis me e kafshue buzën e poshtme edhe me i çue sytë përpjetë tuj mendue se diçka si tepër koincidenca po ndodhin ditëve të fundit, sikur lansimi i fushatës ndërkombëtare për imazhin e Kosovës (që disa po e kontestojnë si plagiat) apo përurimi i shtatores (së shëmtuet) të Bill Clintonit, të cilave as tragjedia në Tisza nuk ua ndali vrullin. Ditë zie mbas një feste të madhe? Nuk kam pa kurrë!

Kah tash?
Lufta për nji stadium votues vazhdon. Unë hala po pres me u bindë, derisa të gjithë të tjerëve ju uroj votim të mbarë dhe të ngrohtë, e familjeve që i ka prekë tragjedia në kufi të Hungarisë, ngushëllimet më të thella.
 
Previous article: Apples and Bananas – Nji vështrim i fushatës së Astritit nga korneri
Next article: Moment inspirues - falja 5 minuta

 
[Pieces written in this blog do not necessarily represent Karrota's views and principles, but solely reflect the author's point of view]
 
Recommend this blog article
 
Your thoughts?
Feel free to comment, share your thoughts and ideas, give suggestions, or simply rate this article in the comments below.